Hij - EPHLAM Gedichten & Proza - Jo Beugels

EPHLAM
GALERIJ
Title
Ga naar de inhoud
EPHLAM
GALERIJ
HIJ
bewaard voorbijgaan
Onzeker nog
Over wat was en misschien komen zal als

Hij

De drempel passeert en
Zijn aanwezigheid tekent in
Stof van jaren
Verzameld op dozen vol
Herinnering aan een jeugd
Bewaard als scherven van een
Stoffige spiegel waarin
Tijden van toen reflecteren als
Bewogen landschappen
Door de ogen van een jongen van vier als

Hij

Hand in hand met zijn moeder
Het hoge traliewerk passeert
Een roestig hek door een
Metalen wiel ondersteund
Hij stelt zich voor hoe het achter hem
Dicht zal gaan
Knarsend, schrapend
In het door generaties gesleten
Spoor van voorbijgaan
Een vrouw stelt zich voor als juf
En een vreemde hand
Voert hem door de dubbele groene poort
Een slag verraadt het sluitend hek
Bezegelt het afscheid
Op deze dag
Ook moeder alleen

Hij

Kijkt in de ogen van een kind in blauw op
De dikke omslag van zijn eerste rekenboek
Nog niet ontsiert door bruine kaft die
Latere boeken beschermen moet
Tegen zoveel bladergeweld
Uiteindelijk beduimelt als
Handtekening van de tijd
Herkenning blijft uit als hij
Met opvallend gemak door de sommen bladert
Het boek ligt open op bladzijde vijf als

Hij

De geur opsnuift van muf papier
Uit een te lang gesloten kast
De juf deelt boekjes uit waarin
Een uur lang gelezen mag worden
Kleurige illustraties sleuren hem
Mee in die wereld
Waarin een woning schuilgaat onder
De wortels van een boom
En de droom geleefd mag worden
Zijn verhaal
Zijn wereld
Waarin

Hij

Zonder in zichzelf terug te keren
Te erkennen dat er misschien een geheim in schuilt
Dieper graaft en een gezicht van flinters
Zijn aandacht trekt
Een Heiligbeeld kijkt hem aan en
Strekt zijn gebroken armen naar hem uit
Als op de dag toen

Hij

Spelend in zand deze overval
Door oorverdovend lawaai uit
Jagende stralen
Van angst in een schreeuw bevroren
Vlucht in moeders armen beschut met
Troost en tranen
Door haar gehouden en
Geborgen
Maar dan
Gebonden door knopen waarin
Zelfopoffering de tijd tot
Vertraging dwingt waardoor
Het kind de man verliest die

Hij

Als een tekening van verbeelding
Weggeveegd en overschreven
Opnieuw herkent in
Een gedichtenboekje door hem
Geschreven in
Nevelen van een reis waarin
De vondst van het bericht tot
Vergeten dwingt en

Hij

Terugkeren kan naar
Verhalen waarin illusies een
Belevenis verworden die
Fictie tot realiteit lezen en
Kinderspel tot leiderschap aanzet
Waarin de held vooraf bepaald
Wie de verliezer is die
Uitgesloten tot ongewenst verklaard
Toevlucht zoekt in afzondering
Net als nu

Hij

Hier speurt naar bewijs van
Zichzelf
Een certificaat van eigen leven
Zoals zo vaak gevorderd door
Instellingen van financiën en verzekering
Gestempeld en getekend als
Officiële bekrachtiging volwaardig
Deelgenoot te zijn van
De samenleving in democratie gekozen
Oude salarisstrookjes presenteren de
Inflatie van het ouder worden en
De prijs van een verworven
Vrijheid die

Hij

Geniet in creatieve verbeelding
Waarin koper tot oorsprong wordt en
Papier landschappen schept zoals
Een helder blauw waaronder
Een zonnige weide door een bosrand begrenst
Waarin de geur van lente proeft als
Groen en geel onder
Wolken die
Herhalend deformeren als
Schetsen van een andere wereld
Waarmee in abstracte eenvoud
Een minimalistisch zwart de
Inspiratie naar prestatie transformeert die

Hij

Van lijst ontdaan aantreft
In een verhuisdoos die tot
Permanente opslag geconverteerd
Zijn gedane werk ter discussie stelt
En misschien zelfs overbodig maakt
Terneergeslagen bladerend door
Onvoleindigde ontwerpen als
Getuigen van gebroken voornemens
Vertroebelt zijn blik in
Verwassen aquarellen waarvan de
Kleuren samenvloeien tot
Een stilleven van pinksterbloemen
Waarmee

Hij

Thuis komt
Geplukt als klein geschenk
Dan zorgvuldig schikt bij
Het beeld van het Hart door
Katholieken tot heilig verklaard
In stille hoop op misschien een wonder
Maar meer
Door twijfel overmand
Hoe zo’n beeld iets kan verrichten
Met een gebroken hand waarvan de
Lijmnaad alweer onvast en
dat ijzeren aureool
Te vaak in zijn kop gepriemd
Wederom los en scheef hangt

Hij

Schrikt
Van een rumoer dat  
Even maar doch luid genoeg
Hem betrapt
In zijn vlucht naar openbaring
Van dit gekoesterd verleden
Verzameld en vergeten
Achtergelaten als voorwendsel
Ooit weer thuis te komen
In deze wirwar van  
Herinnering en weemoed om
Een foto van eens hemzelf
Waarin

Hij

Verwonderd in ontroering
Aan aandacht voorbij en
Van getuigen onbewust
Vreemdsoortige werelden schept
Bespeelde aarde tot geborgenheid en
Fantasie tot waarheid boetseert die
Dan nog niet bewust
Door de jaren ingehaald tot
Een begoocheling transformeert waar
Angst te verliezen de gedroomde weg van
Onschuld ongewild van
Obstakels voorziet maar door
Ervaring afgevlakt begaanbaar blijft
Tot het moment waarop

Hij

Bruut verstoort door deze
Dreiging die hem inhaalt opnieuw
Moed verzamelt en niet wederom
Op de vlucht slaat voor
Zijn omhelzing doch uiteindelijk de
Grens verlegd waarachter
Behouden en beschermd

Hij

Droomt dat

Hij

Ontwaakt als iemand
Zijn naam roept
….
Nee
Het is nog te vroeg om
Boven te komen en te luisteren naar
De ademloze stilte van de
Tijd die gekomen is om
Plaats te maken voor niemand dan

Hij
Alleen

Hij

Alleen
Hij

Begrijpt waarom deze
Nacht de aanvang is van
Datgene waarin

Hij

De reis onderneemt naar zijn
Geboortegrond
Tastbaar door enkele tekeningen bewaard in een
Houten kistje waarop bijna onleesbaar
Zijn naam
Als bewijs dat
De inhoud eigenlijk geheim is
Maar toch blijkt prijsgegeven
Waardoor  

Hij

De droom voorbij
Zich verhult onder de spinsels van
Vergaarde kennis op de weg
Naar volwassenheid
Hij
Is…

Het kind verloren.

2020
HIJ wird bald auch in deutscher Sprache erhältlich sein
Terug naar de inhoud